Onze laatste dag in La douce France

We hebben nog een dag hard gewerkt. Gisteren een aantal praktische zaken geregeld, eerst de bankrekening geregeld, daar moest nog een handtekening worden gezet. Daarna naar het “verzekeringskantoor” waar twee ijverige dames in een piepklein kantoortje de klanten helpen. We kregen een mooie kalender mee voor thuis ­čśë

Verder gisteren veel opgeruimd, ingeruimd etc. Het moet natuurlijk wel “ons huis” worden. We zullen langzaamaan het huis inrichten met eigen spullen, hier hadden we in Nederland met de verhuizing al rekening gehouden. Veel meubels, keukenspullen etc. stonden in de opslag.
Vandaag opnieuw naar ons huis, waar we het zo in orde hebben gemaakt dat als we de volgende keer komen we ons thuis voelen, meteen bij binnenkomst.
Er is gevraagd om foto’s van het interieur, die heb ik ook vandaag gemaakt. Allereerst de achterkant van het huis, eigenlijk de voorkant, omdat deze kant naar het dorpje staat gericht. De deur die je ziet is niet in gebruik (en komt uit in de woonkamer) en rechts zie je twee ramen waar de keuken is.
Achterzijde-huis
Dan de huiskamer. Er staan nog veel spullen in van de vorige eigenaar, maar langzaamaan zullen we die vervangen. En we hebben voor de 1e keer de houtkachel aangestoken. Huiskamer Dan de keuken, die ik helemaal leeg heb gehad, en weer heb gevuld met de leuke spulletjes die in het huis waren gebleven, aangevuld met de spullen die wij zelf mee hebben genomen. De keuken is nu meer dan compleet.  keuken2keukenDe eetkamer is naast de keuken. eetkamer

Tussen het werken door hebben we heerlijk in het zonnetje gezeten, het was 14 graden. Morgen zelfs 17 graden. Daar krijg je toch geen kerstgevoel bij?buiten-zitten
En dan nog een gebeurtenis die ik jullie niet wil onthouden. In Frankrijk is het traditie voor zowel de postbode als de brandweer om huis-aan-huis kalenders aan te bieden. Ongeveer zoals bij ons de krantenjongen met een nieuwjaarskaartje aan de deur komt. We waren buiten bezig toen we twee, uiteraard in uniform geklede, brandweermensen (man en vrouw)bij de buurvrouw naar buiten zagen komen. Gewichtig kijkend beenden ze op ons af. Handen schudden, voorstellen, en uitleggen, zij waren DE pompiers in de regio. Was ons huis een 2e huis? Of was het de bedoeling voor permanente bewoning? Nou, eh, een 2e huis…
Nou, dan zouden we misschien niet…? De brandweerdame opende haar tas, en haalde een kalender tevoorschijn. Oh, ja, DIE wilden we graag hebben! De bijdrage is vrijwillig, en kennelijk zaten we hoog, want er werd enthousiast gereageerd. Onze naam en bijdrage ging op de lijst,kalenderen we kregen een kwitantie, die meteen een lot bleek te zijn. Volgens de buurvrouw met goede prijzen, conserven, leuke huishoudelijke artikelen, ze was enthousiast. We hebben haar het lot gegeven, ze zal in de krant kijken. We zijn blij dat we nu ook hebben deelgenomen aan deze eindejaarstraditie.
We hebben ook nog even kennis gemaakt met de “factrice”, de postbode Brigitte. Maar die had kennelijk nog geen kalenders in de auto ­čśë

Zo, en nu de laatste zaken inpakken, we gaan morgenochtend vroeg op weg naar Les Pays Bas!

Dit bericht is geplaatst in Ons huis in de Corr├Ęze met de tags , , , , , , , , , . Bookmark de permalink.