En dan , ineens, is het ons huis!

Vanochtend om 11 uur hadden we de afspraak bij de notaris voor de overdracht van ons huis. Een ervaring apart. Door de verkoop en aankoop in Nederland van onze huizen hadden we het idee te weten hoe het bij een notaris toegaat. Kort samengevat: veel uiterlijk vertoon, duur doen, luxe panden. En koffie, vooral dat laatste.
Toen we vanochtend bij de notaris binnenkwamen, keek ik mijn ogen uit. Het leek wel de wachtkamer van de tandarts. Een volle wachtkamer, heen en weer lopende mensen, waarbij niet viel te onderscheiden wie nou secretaris was, en wie notaris. Het 3-delig pak ontbrak bij allen :). In de wachtkamer pamfletten dat de business werd uitgekleed door de overheid, en advertenties van te koop staande grond. Een notaris mag hier handelen, en dat oude vrouwtje dat opvolging zoekt voor haar bedrijf, kan zomaar een bod van de notaris krijgen. De makelaar vertelde ons dat het hier voor mensen ook veel gebruikelijker is om voor zaken naar de notaris te gaan. Een bijzonder cultuurverschil, we leren hier elke dag bij 😉

Dan worden we binnengeroepen. Een handje geven, en er worden in rap tempo fragmenten uit het contract opgelezen. De makelaar had ons voorbereid op een lange zit, soms wel 2.5 uur (en zonder koffie, want daar doet de Franse makelaar niet aan), omdat ALLES wordt voorgelezen, en dus ook moet worden vertaald. Maar, niet dus als de afspraak om 11 uur is, want uiterlijk half 1 schuift de notaris zijn benen onder de Franse eettafel. Kom hier niet aan de lunch van een Fransman. Dus we gingen als een trein 🙂
En dan, tekenen. paraferen. tekenen. paraferen. Zoals Martin zei, het is mogelijk dat ik nu mijn nieren aan het verkopen ben ;). Maar de makelaar stelde ons gerust, we hadden zojuist echt het droomhuis gekocht.handtekening
Na afloop werden we door de makelaar getrakteerd op een lekkere lunch, en daarna zijn we natuurlijk naar ons huis gegaan. Daar stond, hoe lief, een welkomstdrankje klaar van de vorige bewoners en hun vrienden. Dat stond er natuurlijk gisteren al, maar toen hebben we ons ingehouden en de begeleidende brief niet gelezen. welkomVandaag dus wel, Piet en Marianne, en Ad en Marianne, heel erg bedankt voor de lieve woorden en de heerlijke flessen. We gaan ze, als we in ons huis wonen, de gepaste eerbied betuigen!
wijn
Vanmiddag wachtten we overigens tevergeefs op een aannemer, waar de makelaar voor ons een afspraak mee had gemaakt. Nou hadden we al wat twijfels over de voortvarendheid van deze overigens Engelse aannemer, maar na een middag voor niks wachten zijn we klaar met hem. We hebben besloten er gewoon te gaan wonen, en vouwen ons voor die gelegenheid een beetje dubbel in het bed (want de verbouwing moet ervoor zorgen dat we een bed erin kwijt kunnen waar ook Martin languit in kan liggen ;)). Van daaruit gaan we dan zelf wel op zoek naar een aannemer!

Ik ben nog even op zoek gegaan naar de natuur, de uilenkast had ik nog niet eerder gezien, en deze was uiteraard nu leeg, de uilen zijn buiten het broedseizoen op een roest(rust)plaats te vinden, en niet op het nest. De zevenslaper had zich goed verstopt, die zou in de schuur moeten zijn maar kon ik (natuurlijk) niet vinden.uilenkastNog even genoten van ons uitzicht, waar de schapen van buurman Guy lopen (wat een bijzonder ras zou moeten zijn waar hij prijzen mee wint, maar voor ons zijn het eh, ja, schapen…) DSC_4431
en genieten van de zonsondergang, die zich recht voor ons huis afspeelt. En dit alles bij een dagtemperatuur van 13 graden, wat in de zon gewoon aangenaam is :). As. donderdag is het hier 17 graden.  Wie zei er ook alweer dat de Limousin koud is?
ondergaande zon

Dit bericht is geplaatst in Ons huis in de Corrèze met de tags , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark de permalink.

9 reacties op En dan , ineens, is het ons huis!

  1. Wouter Beerthuis schreef:

    Veel plezier en gekuk

  2. marian -Piet schreef:

    Ivonne en Martin,

    Onze echt gemeende felicitatie met het vandaag verkregen vakantiehuis.

    “Klein en niks erbij”… maar Martin wilde het zien…..lazen wij in je blog….en het balletje ging rollen.
    En wij gaan weer mijmeren….
    15 1/2 Jaar geleden werden wij verliefd op dit plekje en noemden het ” ons paradijsje” Maison Marianne.
    Wij hebben daar gewerkt,gezongen,gezweet,genoten,gelachen,gehuild,geslapen,gemijmerd,genikst, gedronken,geklonken,gasten ontvangen en op z’n frans geleefd…..en…niets menselijks was ons vreemd.
    Want het was ons vakantiehuisje…

    Nu gaan wij afscheid nemen,want onze gezondheid en leeftijd gaan steeds meer parten spelen.
    We zijn blij dat ook jullie voor dit plekje gevallen zijn.
    We hebben elkaar nader leren kennen en weten dat de ziel en de warmte door jullie in dit mooie huisje blijft.
    Wij hopen dat ook jullie gaan ervaren waar wij met volle teugen van genoten.
    Van het stukje ongerepte natuur,waar de fauna en flora in al de jaargetijden haar schoonheid laat zien.
    In de lente een diversiteit aan groene kleuren en in de herfst een bonte schakering van een weelderig kleurenpalet.
    De zomer in al zijn pracht en in de winter de zachtheid van de winterzon.
    De kraakheldere nachten met zijn flonkerende sterren en de nachtgeluiden die je in slaap wiegen.

    Wij gaan dit missen, maar wensen jullie alle goeds in de rijkdom van de Corrèze, in de groene longen van Frankrijk , op het heerlijke plekje in Las Bordas , te midden van haar vriendelijke buren Edith ,Guy en Silvie en het geblaf van de honden die je welkom heten.

    We gaan dit missen , maar we hopen een keertje op visite te mogen komen.
    Het ga jullie goed.
    Au revoir.

    Marian-Piet

    Geffen,14-12-2015

    15 1/2 jaar geleden

    • Ivonne schreef:

      Dank jullie wel Piet en Marian, voor jullie lieve woorden. We verheugen ons op het moment dat we er ook zullen overnachten. Daarvoor hebben we nog een paar praktische vragen voor jullie, maar die komen wel. We zijn heel blij met het huisje, en hebben ons vandaag een aantal keer heel gelukkig geprezen. We zullen ons een waardige opvolger van jullie huis betonen,
      A Bientôt,
      Martin en Ivonne

  3. Marja van Wel schreef:

    Hallo Martin en Yvonne,

    Wat schrijf je leuk Yvonne, of is het Martin? nou ja het is leuk, gefeliciteerd met jullie tweede huis in Frankrijk, ergens in de Dordogne wonen vrienden van ons, dus we gaan weleens die kant uit! Wie weet zien we elkaar nog eens in Frankrijk!
    Heel veel plezier en verbouwingen in Frankrijk, met het zonnetje!

    Groet

    Marja en Sjaak

    • Ivonne schreef:

      Hoi Marja en Sjaak,
      De “ik”-figuur is Ivonne, maar we genieten beiden hoor! Bedankt voor je vriendelijke wensen,
      Groet, Martin en Ivonne

  4. Ad Kapteijns schreef:

    Hartelijk gefeliciteerd met jullie nieuwe verblijf in Frankrijk. En het genieten is al begonnen zo lees ik. De uilenkast is leeg, maar de bosuil heb ik een paar weken nog gehoord in jullie “bos”, dus hij blijft in de buurt. De zevenslaper ligt uiteraard te pitten en ontwaakt heel af en toe om even een opgeslagen nootje te verschalken. De schapen van Guy – Rouge de l’Ouest – altijd wat verlegen blozend met hun rode kop en een beetje schuw. Maar het voorjaar komt er aan en dan is het ook weer een heel mooi gezicht al die schapen met hun lammeren. Ook de hagedissen zitten nu veilig in hun schuilplaatsen, maar zodra de zon er is, komen zij ook en zitten te zonnen op de muren en op de stoep achter het huis. De (vlaamse) gaaien zijn nu ook elke dag in jullie tuin te vinden op zoek naar door hen (en door de eekhoorn) verstopte noten. De hulstboom in de tuin wordt gedurende de dag veel bezocht voor zijn bessen door merels, lijsters en trekvogels en in de avond door heel veel tortels gebruikt als slaapplaats. Het is in elk seizoen een drukte van jewelste in jullie tuin, maar een drukte waar je niet moedeloos van wordt maar juist veel energie krijgt. Ik wens jullie heel veel van die drukte toe.

    • Ivonne schreef:

      Dank we wel Ad. We genieten zeker, en nemen daar ook de tijd voor. Maar helaas is de tijd op, morgen weer naar Nederland. Ik heb gezocht naar de bosuil, maar niet gezien en/of gehoord. De Vlaamse gaaien zijn inderdaad druk bezig, die vliegen af en aan. Vanochtend, toen we even lekker in het zonnetje zaten (het is hier gewoon warm in de zon, en dat in december!) bedacht ik dat we natuurlijk een verrekijker mee moeten nemen. Ik zag zoveel!
      Is er bij jullie ook veel te doen bij jullie nieuwe huis, qua vogels etc.?

  5. Gerry Hey schreef:

    Nu is het echt, jullie hebben je huis , en nu maar heerlijk genieten!!

    Fijne Feestdagen en alvast een gelukkig nieuwjaar!

Reacties zijn gesloten.