We horen erbij, we hebben een zevenslaper… oei

Bij ons eerste bezoek met de makelaar aan ons toekomstige huis in de Franse Limousin zagen we in de schuur een “rat”. De makelaar, die even wachtte tot het diertje zich omdraaide, hielp ons uit de droom, het was een zevenslaper. Als je op het internet zoekt op “Zevenslaper” dan krijg je meteen de “Relmuis” als zoekresultaat.

Zevenslaper en het Franse “Loir” klinken lief, onschuldig. En zo ziet het diertje er ook uit. Aandoenlijk lief zelfs. Maar die andere naam, die “relmuis” , waar kende ik die ook alweer van? En ineens wist ik het, had Martin Bril het in zijn Franse verhalen ook niet over die, ehh, relmuis?
En ja, gevonden: (citaat Martin Bril)
“Roerloos, maar niet echt angstig, zat het beest tegen het plafond geplakt. Wat zal ik zeggen? In de verte leek hij op een muis, de voorkant vooral. De achterkant bestond uit een enorme pluimstaart, zoals die van een eekhoorn. Hij had uitpuilende kraalogen, zeg maar gerust ondeugende ogen.Wat te doen?Dat was de vraag waarvoor we stonden, en uiteindelijk werd voor de volgende optie gekozen. Wij namen een bezem en veegden de relmuis van het plafond af, zodanig dat hij in een WC-pot terecht kwam. Toen was het nog slechts een kwestie van het deksel sluiten, een steen erop leggen en buiten een biertje drinken.”

Een relmuis wordt zevenslaper genoemd, omdat hij in de winterperiode 7 maanden slaapt. Waarschijnlijk wordt hij relmuis genoemd, omdat hij die andere 5 maanden wel van een druk feestje houdt, en dan graag op een houten zolder, waar hij zo lekker in de nacht (is nachtdier) kan rennen.
Nou vind ik de oplossing die Martin Bril koos niet geschikt voor navolging. Iedereen die een relmuis eens goed in de lieve ogen heeft gekeken, begrijpt ook waarom (en ik zal hoe dan ook nooit een dier doden). Goed, ze kunnen voor wat overlast zorgen, maar ze eten eikeltjes, hoe lief is dat :). En zijn wij in Frankrijk niet juist op zoek naar de natuur?

Foto: Ad Kapteijns

Foto: Ad Kapteijns

De relmuis is welkom, alleen, niet in de schuur. Want dat moet een gastenhuisje worden, en het kan natuurlijk zijn dat die gasten het roffelen van tientallen relmuizenvoetjes (want ze zullen toch ook wel eens een nestje hebben?) ’s nachts niet prettig vinden. Ach, we gaan het met geluid (er zijn ultrasone geluiden waar ze niet zo van houden) proberen. En lukt dat niet? Tja, die relmuis, laten we eerlijk zijn, die was er het eerst. En we wilden graag een huis in Frankrijk, er erbij horen. Bij de Fransen dus. En die Fransen, die hebben relmuizen op zolder. We horen er nu al bij, hoe leuk is dat ­čÖé

Dit bericht is geplaatst in Natuur in Frankrijk met de tags , , , , , , . Bookmark de permalink.