Marie Kondo als opruimhulp

Voor wie de naam “Marie Kondo” nog een geheim is, de vraag onder welke steen je vandaan bent gekomen. Want, de Japanse Marie Kondo, voor “intimi” Konmarie is, wanneer je eenmaal met het virus besmet bent, absoluut levensveranderend.
Ik heb haar boek “Opruimen!” in het voorjaar gelezen tijdens onze vakantie op Terschelling, en ik kon niet wachten tot we weer thuis waren om te starten. Het hele huis was aan de beurt. Marie is mijn absolute opruimgoeroe geworden.
marie Kondo
Meer lezen over Marie? KLIK HIER

In grote lijnen komt het erop neer dat je niet “een kast” opruimt, maar een categorie. Dus niet die ene kast, maar bv. je kleding (inclusief alles wat nog in de was zit, de jassen aan de kapstok, wat er aan verstelwerk ligt, kortom, alles dat binnen die categorie valt). En dan, voordat je sorteert, stapelt en organiseert, eerst drastisch alles weggooit waar je niet meer “blij” van wordt.
En dit blijkt geweldig te werken, zeker als er een verhuizing op komst is.

Marie Kondo gaat hier en daar een beetje ver, zo praat zij over haar sokken alsof het levende wezens zijn, die gekoesterd moeten worden. Laat ik duidelijk zijn, ik ben gek op mijn sokken en ik heb ze in alle kleuren van de regenboog, maar ik praat zelden met ze, en ze zeggen ook zelden iets terug. Van Marie mogen sokken niet opgerold worden, dat is a: niet aardig voor de sokken, en b: slecht voor de sokken, omdat de stof hierdoor steeds wordt uitgerekt. Ik heb ze dus, op haar advies, ontrold, en “neergezet”. Het effect is meteen al geweldig, zeg nou zelf :).

Mijn sokkenla

Mijn sokkenla

En dat laatje, dat iedereen in huis heeft met allerlei zaken zoals paperclips, lege pennen en onduidelijke sleutels, en dat bij ons werkelijk uitpuilde, bevat nog slechts een paar oplaadsnoertjes. En zo Marie-kondo-en we nog even door. Het hele huis is aan de beurt, met als kroon op het werk de zolder (oeps, die moet dus nog…)!

Hoezo, rommellaatje

Hoezo, rommellaatje

We hebben al een aantal volgeladen auto’s bij de kringloop afgeleverd. Dit is wat we noemen “pr├ę-verhuizen” Straks hebben we niet meer de afweging “moet dit nog mee” , maar slechts de afweging “gaat het in opslag voor Frankrijk, of hebben we het hier nodig”. En dat, vrees ik, is al lastig genoeg ­čśë

Dit bericht is geplaatst in Diversen met de tags , , , , , , , , , , , . Bookmark de permalink.