Onze oude maaimachine

Bij de aanschaf van het huis behoorde ook een maaimachine. Een stevig verroest apparaat, waar Martin graag afstand van zou doen, want niet bepaald een sierstuk, en behoorlijk groot. Maar ik zag er een decoratieve maaier in, dus nog maar even wachten 😉

Eerst maar eens naar het merk gekeken. Het is een originele Adriance, Platt & Co. type no 5. adriance-maaierdsc_5922Lang leve het internet, zie Rise of Adriance, Platt & Co.
Tot onze verbazing is deze roestige machine ongeveer uit 1904, en zijn er in Amerika echte verzamelaars van dit soort apparatuur.
adriance-maaierdsc_5934
Dat laat natuurlijk wel even twijfelen, ga ik een collectors-item verknoeien door te schilderen? Maar hij zou er toch wel erg van opknappen. Op de website van de verzamelaars stond deze illustratie die in 1904 voor de folder was gebruikt.

Illustration courtesy Sam Moore

Illustration courtesy Sam Moore

Oorspronkelijk was de maaier dus rood, en zoals ik na bewerking met een staalborstel ontdekte, met blauwe onderdelen. adriance-maaierdsc_5926De wielen waren nog een beetje crèmekleurig, en dat bleek origineel te zijn. Maar roest vormde toch wel het hoofdbestanddeel van de machine adriance-maaierdsc_5933
Eerst maar eens gezocht naar een middel om een roestige machine mee te verven. Dat werd Hammerite, waarmee roest direct oververfbaar is. Maar, hoe ik ook zocht, in Frankrijk kon ik het via het internet niet vinden. Dus ik heb 3 blikken via Ebay op de kop getikt, twee blikken donkergroen en een blik crèmekleurige verf. De verf moest uit Engeland komen, en dat nam een paar weken in beslag. Maar deze week kon ik dan aan de slag. adriance-maaierdsc_6083. Eerst schoongeboend met een staalborstel, daarna met een stofzuiger alle hoekjes en gaatjes waarin veel zand en blaadjes zaten uitgezogen. Dan na stoffen met een stoffer, en dan, aan de gang.
Eerst het groen. Het bleek lastig en bewerkelijk om van elk staafje en verbindingsstukje alle kanten te bereiken. , en het werken op de grond maakte het niet comfortabeler. Maar het resultaat werd langzaam aan zichtbaar, bij elke streek werd hij mooier!adriance-maaierdsc_6085

En daar staat hij dan, ons pronkstuk ;), een echte Adriance, Platt & Co, 114 jaar oud, in een nieuw, comfortabel groen jasje :). En nu eens kijken of deze blog ooit nog een reactie uit Amerika oplevert …adriance-maaierdsc_6089
adriance-maaierdsc_6088

Geplaatst in Ons huis in de Corrèze | Getagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 2 Reacties

Ons huis is geopend, en we gaan door …

We hebben een paar weken rust gehouden, leuke dingen gedaan, mensen ontmoet en vooral genoten van het prachtige weer hier. Maar het is tijd om weer verder te gaan, rust roest hè :) ?
2016 opening huisDSC_5865
Afgelopen vrijdag hebben we in klein comité de opening van ons huis gevierd. We hebben voor deze gelegenheid onze vrienden in het gehuchtje uitgenodigd, onze buurvrouw, en haar zoon en dochter. Deze buren zijn voor ons heel belangrijk, en heel behulpzaam, en daar zijn we graag zuinig op! Onze buurvrouw, die wij gekscherend “de koningin van het dorp” noemen, heeft de opening verricht, en het lint doorgeknipt. 2016 opening huisDSC_5866
Daarna is natuurlijk uitvoerig ons huis bewonderd, dat van boven tot onder flink onder handen is genomen. En vervolgens werd het nog heel gezellig, en hebben we nog veel gepraat over alles wat is gedaan, en nog gaat gebeuren. Het Frans gaat gelukkig steeds beter, het zal grammaticaal nog niet kloppen, maar ik kan mij inmiddels gelukkig goed verstaanbaar maken.
En vandaag is het werk hervat, want we hebben ook nog “bijgebouwen” 😉

Het broodhuisje (de four-a-pain)  wordt gerenoveerd, en er komt een trap van natuursteen naar de moestuin. Daarvoor, en ook omdat het vreselijk woekert, moet de bamboe wijken. 2016 bambooDSC_5873Jammer want het staat beslist decoratief, en we zullen eraan moeten wennen als het weg is, maar het is absoluut noodzakelijk, de wortels tillen het  broodhuisje bijna op! Ook de buren zijn hier blij mee, hun moestuin grenst aan de onze, en ook zij hebben last van de wortels.
Martin was al begonnen het het leeghalen van het broodhuisje, 2016 broodhuisjeDSC_5852 waar stenen van tientallen jaren lagen, omdat met name de oven en de achterkant behoorlijk zijn ingestort. Deze voormalige broodoven wordt netjes gemaakt, met een nieuw dak, ramen en deur.
Wat ook gaat gebeuren, er komt een zgn. carport voor de caravan naast de schuur, en de schuur zelf krijgt een betonnen vloer, en een nieuwe bovenverdieping, waar een studio voor onze gasten wordt gerealiseerd.
Terwijl ik dit schrijf, hoor ik de graafmachine de grond verplaatsen om de vloer van de carport gelijk te maken, en heeft zojuist onze best groeiende druif ruimte moeten maken (slik) voor deze carport :(. Nou ja, we krijgen er straks iets heel moois voor terug… wordt dus vervolgd!
2016 Schuur en broodhuisjeDSC_5875

Geplaatst in Ons huis in de Corrèze | Getagged , , , , , , , , , | 2 Reacties

Onze keuken is klaar!

Toen we nog geen huis in Frankrijk hadden, keken we uiteraard naar advertenties van makelaars. En advertenties, en meer… en bij die advertenties stonden foto’s. Eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat er vaak vreselijke foto’s bij die advertenties staan. Onscherp, genomen met de telefoon, vaak met de afwas nog op het aanrecht. Maar soms, heel soms waren er foto’s die de aandacht trokken. En dat, … waren altijd foto’s met een kleurige keuken. Kennelijk was het ooit mode in Frankrijk om kleurige tegeltjes boven het aanrecht te doen. En DAT wilde ik. Dus bij die huizen bleef ik altijd wat langer hangen.
Maar toen kochten we dit huis. En dit huis had geen gekleurde tegeltjes. De keuken was wat de Fransen “landelijk” noemen. Nog steeds worden deze keukens gekocht in Frankrijk. Degelijke, massief houten kastjes. Maar ja…
keuken-bruinWe besloten voorlopig de keuken zo te laten, en ons te concentreren op de bovenverdieping. Maar, al snel kwamen we tot de ontdekking (er zat geen vaatwasser in, en de diepte van de kastjes liet dat ook niet toe) dat we toch een andere keuken wilden. Dus vele ruwe handen en kloofjes verder werd er begonnen aan DE KEUKEN. Het was een zoektocht naar de gekleurde tegeltjes die kennelijk al lang niet meer in de mode waren, afgaand op het assortiment van de bouwmarkten. Maar gelukkig, op de website van Castorama vonden we kleine, kleurige tegeltjes.
Na het (ja, een voor een) uitzoeken in de winkel vroegen wij een medewerkster ze voor ons in te pakken, en een bon te maken voor bij de kassa. Ca. 600 kleine tegeltjes, die zij allemaal op kleur moest scannen :). Het deed haar verzuchten of we alsjeblieft, alsjeblieft de volgende keer de keuken in één kleur wilden maken :)
Maar ze zitten erop, én we hebben de indeling van de keuken veranderd. Er is geen bar meer die het keukengedeelte scheidt van het eetgedeelte, het is nu één grote woonkeuken geworden.
Het was nog een toer om de tegeltjes kris-kras op de muur te krijgen, met name om te voorkomen dat er ergens een terugkerend patroon ontstond. Michael, onze keukenexpert 😉 wilde ze graag aangereikt krijgen. Het werd dus teamwerk …
Maar allemensen, wat is het mooi geworden! keuken04 Compleet met een enorme koelkast voor iedereen die een drankje bij ons wil komen drinken, Een prachtig en vooral groot fornuis, waar met gemak 5 broden tegelijk in de oven passen, en een ruimte, geweldig! keuken03 Over een paar dagen staat ook de houtkachel in de schouw die we helemaal hebben uitgebikt. De schouw was verstopt achter een inserthaard die wat onvolkomenheden had, dus ook dat hebben we aangepakt. keuken-haard

Als finishing touch heeft Martin de houten trolley die in de keuken stond aangepakt. Bovenop zaten witte tegeltjes. Driemaal raden wat daar nu op zit :)
komkommers

Tja, alles is een kwestie van smaak, maar wij zijn hier heel erg blij mee. Het is een keuken geworden om vrolijk van te worden, en dat is nou precies waarom we in Frankrijk zijn gaan wonen!

Geplaatst in De Franse keuken, Ons huis in de Corrèze | Getagged , , , , , , , , , | 6 Reacties

Groenten in onze tuin

Bij de bezichting van dit huis met de makelaar was het al meteen duidelijk, het braakliggende stukje tuin achter de schuur en het broodhuisje moest de moestuin worden. Dat bleek eenvoudiger gezegd dan gedaan. Het gereedmaken van de grond voor moestuin-doeleinden is echt de grond terugveroveren op de natuur. Met name de wortels van de bamboe die in de omgeving groeit uitgraven blijkt een enorme klus. Maar, het lukt, meter voor meter, en dat wat schoon is, wordt meteen ingezaaid en ingeplant.
Het is een kleine tuin, maar er staat een keur aan groenten en fruit in. Vandaag hebben we op de markt nog een meloenenplant gekocht. Veel verschillende soorten bonen, klimmende en lage, kolen, aubergines en courgettes, verschillende soorten sla en andijvie, pepers en paprika’s, bietjes en worteltjes, druiven, bessen, bramen, aardbeien en kiwi’s. Die kiwi’s, mooi geplaatst langs de zijkant van de schuur,  die zorgden nog voor een verrassing.  Ze zijn geplaatst in de veronderstelling dat het struiken/bomen waren, maar tot mijn verrassing strekken ze allemaal tentakels uit. Ze willen KLIMMEN :). Morgen krijgen ze stokken ;).Er staan 2 kunststof kasjes, een voor pepers en paprika’s, en een voor tomaten. De buurvrouw heeft uitgelegd dat zonder kasje alle tomaten in groei achterblijven door temperatuur en ziekten. En achterblijven, dat willen we niet, want met deze moestuin worden we hier in het gehucht inmiddels wel voor vol aangezien. De buurvrouw houdt nauwlettend in de gaten wanneer er wat in de grond gaat (volgens haar alles te vroeg).Wat ze duidelijk bizar vindt is dat ik bramen heb geplant, terwijl zij ze met moeite kan uitroeien bij haar moestuin. Maar dit zijn grote, zoete bramen zonder doornen, heb ik uitgelegd. Daarop werden de schouders opgehaald, bramen zijn bramen :)

We eten inmiddels radijsjes en aardbeien uit de tuin, en er komt dus nog veel meer aan, maar het vraagt veel werk.  Dus als jullie denken dat wij hier op onze Franse lauweren rusten, er wordt hard gewerkt. Echt waar, het is zwaar, een huis op het Franse platteland 😉

Geplaatst in Ons huis in de Corrèze | Getagged , , , , , , , , , | Één reactie

IIIEEEKKSSS … een slang? Dat is griezelen!

In de dierentuin loop ik met afgewend hoofd voorbij de terraria. Slangen, ik zou er nachtmerries van krijgen. Glibberige dieren, al of niet giftig, met zo’n eng tongetje, onvoorspelbaar…

Vannacht had ik, tegen de koude nacht, de kasjes in de moestuin afgedekt. Vanochtend ging ik die afdekking verwijderen. Nietsvermoedend loop ik door het gras, en kijk toevallig naar beneden. Bijna stond mijn voet op, ehhh, iiieekkss. Ik maakte spontaan een luchtsprong. Een vrij dikke, zwart-gele huid lag daar op te warmen in het zonnetje. Toen de hartslag weer een beetje normaal was, maar eens voorzichtig gaan kijken of dit reptiel ook een kop had. En mijn camera gehaald. Een klein, tengere kopje stak uit het gras omhoog en als je niet beter wist, hoorde daar niet een ruime meter, behoorlijk stevige slang achter. Snake in the grassHet kopje draaide mee met al mijn bewegingen, ik was duidelijk gezien. Ze zijn onschadelijk, dat wist ik, het betreft hier de Couleuvre, een voornamelijk in Frankrijk voorkomende slang. Ze kunnen bijten, zijn niet giftig, maar in het nauw gedrongen wel aanvallen. Ik ben dus maar een beetje op afstand gebleven.
De buurvrouw vertelde vanmiddag dat ze er ooit eentje had geprobeerd te doden, maar dat het dier vervolgens recht op haar afsprong. Daarna is ze ze ook maar gaan mijden 😉

Het gras rondom de moestuin in het vervolg maar een beetje kort houden, zodat ik het dier kan zien, en we een beetje rekening met elkaar kunnen houden.

Ik, dichtbij een slang. Wie had dat ooit durven denken…
Snake in the grass

Geplaatst in Natuur in Frankrijk | Getagged , , , , , , | 3 Reacties

Een “gewone” woensdag

Ik vind het leuk om een beeld te schetsen van hoe we onze dagen hier doorbrengen, omdat we met enige regelmaat de vraag krijgen hoe het hier nu is. Mijn dag van gisteren gebruik ik even als voorbeeld, om een kijkje in ons leven hier te geven.

We werden gisteren wakker in onze spiksplinternieuwe slaapkamer. Achter de luiken is het al een drukte van belang, de haan van de boerin kraait, de honden blaffen, lammetjes mekkeren. Vogels houden een ochtendconcert. Dagelijkse geluiden dus. Op Martin’s telefoon een whats-app-berichtje, onze neef heeft een heel ernstig ongeluk gehad, maar vandaag zijn de berichten heel goed. De dag kan beginnen.
Slaapkamer-klaarDSC_0268 Om half acht komt onze eigen klussenier, een gouden vondst, wat zijn we blij met hem. Hij schuift even aan bij de ontbijttafel en drinkt een kop koffie mee. Dan gaat hij met het renoveren van het toilet door. Martin gaat Branca uitlaten, en even later komt de bakker, die 2 x per week in ons gehuchtje komt. Als ik bij het hek ben, komt de boerin ook aangelopen. De bakker wacht geduldig af, want er moet eerst worden begroet. Informeren hoe het gaat, 4 (!) zoenen, en dat een paar keer per dag. Dan kopen we ieder ons brood.

Ik kijk even bij het vogelvijvertje, en zie het kleine grut af en aan vliegen. Het wachten is op groter “wild” maar dit is al erg leuk om te zien. Blue tit on branch Ik loop ook even door ons bosje naar het moestuintje, en jawel, er komt al wat op. De radijsjes piepen boven de grond, en in de koude bak komt de Cosmea op. Ik loop terug langs de mini-Nectarineboom en zie dat de roze bloesem nu opengaat. Alleen het boompje is al mooi. We hebben inmiddels pruimen-, appel-, kersen- en nectarinebomen geplant. Bij mijn Franse droom hoorden fruitbomen.

Dan pak ik de fiets en rijd naar Meilhards, het dorpje waar ons gehucht bijhoort. We hebben vuilniszakken nodig, en die worden op het gemeentehuis verkocht. Meilhards heeft 525 inwoners, met een eigen gemeentehuis, waar burgemeester Jean Jacques Caffy de scepter zwaait. Vandaag is hij er niet, en staat alleen de stagiaire achter de balie. Ik koop mijn zakken, en het meisje maakt een enorme kwitantie met een flink aantal doorslagen, waarop ik mijn handtekening moet zetten voor de afname van twee rollen vuilniszakken. Dan ga ik nog even verder het dorpje in. Sinds een paar dagen heeft Meilhards weer een eigen kruidenier, een klein winkeltje dat toch nog een verrassend assortiment heeft. Ik heb niet echt iets nodig, maar vind toch dat je een dergelijk initiatief moet steunen, dus van tijd tot tijd zal ik er een boodschap halen. Sylviane, de winkelier rageert verheugt. Zelfs een buitenlandse heeft haar winkeltje gevonden! Ik koop (te) dure bananen.

Dan peddel ik rustig de 4 kilometer naar ons gehuchtje terug. De bruine Limousin-koeien staan loom kauwend te kijken naar dat vreemde voertuig.
French Limousin cows

Ik geniet van het landschap, de zon en de buizerds die hier bij elke bocht die je neemt opvliegen. Het is prachtig. Veel te snel ben ik terug, waar bij aankomst de honden van de buren, Coupie en Dzjaja volledig uit hun dak gaan. Ze zitten gelukkig achter een hek, want ze zouden graag die stalen ros te grazen  nemen. Nee, fietsen kennen ze hier niet.

Nicky is inmiddels op haar favoriete plekje buiten in de vensterbank gaan liggen.  Die geniet hier ook met volle teugen, het appartement is voorlopig vergeten.
Cat outdoor in sunIn de middag neemt de pijn vanuit mijn nek in mijn arm vervelend toe (iets te enthousiast getuinierd vrees ik) en gaan we naar de apotheek om een pijnstiller te kopen. Mijn zware pijnstillers, in een hoge dosering, heb ik thuis laten liggen, stom stom stom. In Nederland wordt over deze pijnstiller door de arts al redelijk moeilijk gedaan, maar hier voltrekt zich een wonder. Eigenlijk heb ik een recept nodig, maar vooruit, voor deze keer. En daar ligt het felbegeerde doosje op de toonbank, en rekenen wij 3,10 euro af (!). Hoe is het mogelijk.

Als we terugkomen, dan is onze klussenier ook toe aan een afsluitend drankje, een biertje. Het is half 6, maar het zonnetje is nog warm dus we gaan buiten zitten. Buurman gaat zijn schapen binnenhalen, en doet dit met een bordercollie. Vanaf ons terras zien we hoe de hond op een geweldige manier, met maar weinig commando’s, alle schapen en lammetjes de stal in laat gaan. Ze slapen binnen, want de nachten zijn nog koud, en er zitten nog heel kleine lammetjes tussen. Als de staldeur dicht is, nodigen we buurman uit voor een aperitief. Hij schuift gezellig aan, en laat zich de pastis goed smaken. We worden uitgenodigd om zaterdag naar een dorp in de buurt van Limoges te komen, waar een dierenmarkt (concours d’animaux) wordt gehouden, en hij met een paar van zijn mooie rasschapen (Rouge d’ Sud-Ouest) aan een tentoonstelling meedoet. We zijn dan ook welkom om mee te eten. Dat wordt voor mij als vegetariër nog een uitdaging vrees ik in dit vleesverslindende Frankrijk. Maar ik wil dit niet missen, dus ik zie wel. Martin eet waarschijnlijk voor twee ;),

Als we weer binnen zijn, sluiten we de luiken. De dag is voorbij.

Geplaatst in Ons huis in de Corrèze, Uncategorized | Getagged , , , , , , , , , , | 2 Reacties

De vijver voor vogels

We zijn dus een vijver aan het aanleggen voor het fotograferen van vogels. Het is een ondiepe poel van maximaal 35 centimeter, met een klein strandje, waar het de bedoeling is dat vogels gaan drinken en badderen. Ik wilde dat graag snel voor elkaar hebben, zodat vogels eraan gaan wennen. En de uilen zijn er nog niet, maar ook die moeten eraan wennen, want daarvan hoop ik dat ze ook bij het water gaan komen :)
In Nederland huurde ik met enige regelmaat een vogelhut om te fotograferen, en het leek mij geweldig om er zelf een te hebben. Ik was al begonnen met wat voeren in de tuin, en die plaats is nu bij de vijver. Nog even in beeld, maar het is natuurlijk de bedoeling dat je het voer niet ziet. vijver05In ieder geval laat het kleine grut zich al goed naar de vijver lokken. vijver03De vijver is nog lang niet af, de inrichting is nu nog alleen bij het strandje gedaan. Dat is een klusje voor de komende dagen. Maar het ziet er al veelbelovend uit!vijver04Veel landingsplekjes voor vogels, met mos, takjes etc., en allemaal ook weer zo te veranderen, zodat je weer een heel andere mini-biotoop krijgt.En dan straks, vanuit mijn schuiltentje, maar wachten op de grote(re) en meer bijzondere vogels :)

Geplaatst in Fotografie, Natuur in Frankrijk | Getagged , , , , , , , , , , | Één reactie

Onze eerste week in de Limousin

Onze eerste echte week dat we hier wonen is voorbijgevlogen. We beginnen ons al echt thuis te voelen. En wat is er veel gebeurd! Allereerst de werkzaamheden in huis. Maandagochtend in alle vroegte bij een bouwbedrijf afgesproken met Michael, onze aannemer/klusser. Daar hebben we in hoog tempo alle materialen aangeschaft die we voor het huis nodig hadden. Eenmaal thuis begon het grote breken. Boven worden twee piepkleine kamertjes, waar we geen bed van 1.80 breed inkregen, en ook geen 2 meter lang, verbouwd tot één grote kamer. Daar komt ook een werkhoekje in. Al dezelfde avond hadden we een een grote vlakte (;)) boven, wat een ruimte gaat dat geven! Verdieping. De volgende dag is de wand geplaatst aan de open kant, het hekwerk is daar verwijderd. Martin heeft behang eraf gehaald dat tot boven aan toe geplakt zat. verdieping2
verdieping3  De wanden in de hal en slaapkamer zijn inmiddels gestuced. Tussendoor is aandacht besteed aan het internet, en de satelliet ziet nu ook ons kleine plekje in de Limousin. Tot op heden valt het internet niet tegen. Morgen komt Michael weer terug en begint hij met het inzetten van de Velux-dakramen. Dat zal me een licht geven!
Dan de tuin, daar zijn we ook druk mee. Martin is bezig met het graven van de vijver. We doen elke dag iets, dat houdt het leuk. Ik heb de rotstuin van gras ontdaan. Ik heb alvast stokrozen (binnen) voor gezaaid, en tomaten. En in de moestuin, het kleine stukje dat klaar was, heb ik tuinbonen gelegd. tuinbonenGisteren zijn we naar een tuincentrum geweest, en daar hebben we een verzameling fruitboompjes gekocht. fruitboompjesPruim, Nectarine, appel en kersen. En bramen, rozen en Kiwi’s. Die laatsten hebben vandaag een plaatsje gekregen aan de zijkant van de schuur, tegen de muur aan.kiwi
En zo is er weer een stukje onttrokken aan de natuur, en toegevoegd aan de moestuin. Maar we zijn er nog lang niet!
Ter voorbereiding op de vijver, bedoeld voor het fotograferen van vogels, ben ik begonnen met voeren. Het duurde een paar dagen voordat de vogels het doorhadden, maar nu zijn ze de tuin niet meer uit te krijgen. Gisteren zag ik alleen koolmeesjes die belangstelling hadden,  KoolmeesjeDSC_0069 maar vandaag zaten er ook Pimpelmezen, een roodborstje en vinkjes in de tuin bij het voer, Pimpelmees-schepen zowaar een kuifmees.
Het is een drukte van belang, er ontstond zelfs een wachtrij bij het voer.
Roodborstje-pimpelmees
Het weer is als de zon schijnt heerlijk, en die laat zich gelukkig veel zien. Dankzij de geïmporteerde bollen hebben we al een beetje voorjaar op het terras (met dank aan Hans en Petra ;)). Martin heeft gisteren buurman Guy geholpen met het uitmesten van de schapenstal, een dikke korst mest en stro van de hele winter moest van de vloer worden losgehaald. Machinaal, maar ook veel handwerk.
UitmestenOnze inrichting begint ook meer van onszelf te worden. We hebben nog een paar leuke rode stoelen, maar die blijven even ingepakt tot het stof is neergedaald. Voor Branca en Nicky voelt het trouwens ook al als thuis :)

Geplaatst in Ons huis in de Corrèze | Getagged , , , , , , , , , , , , | 11 Reacties

Die Franse droom, ehhh …

Zoals de meeste mensen die een huis in Frankrijk kopen, of dat willen doen, willen ook wij een eigen moestuin bijhouden. De kookboeken van wat je allemaal met die heerlijke groenten en dat geweldige fruit kan doen zijn al gekocht. Naast het groenten en fruit komt er een groot gedeelte voor bloemen. Leuk voor de tuin, in huis en voor het maken van foto’s.

Bij de eerste bezichtiging zag ik al direct waar die moestuin moet komen, achter het vervallen broodhuisje ligt een mooi braakliggend terreintje, redelijk uit de wind, en voldoende zonnig, denk ik. Alleen, tja, dat ligt dus braak, en dat betekent dat het redelijk overwoekerd is met van alles en nog wat.

Daar moet dus nog even iets gebeuren ;), we zijn in januari tijdens ons verblijf alvast een beetje begonnen.
Working in the vegetable garden Ik was al aan de gang gegaan, maar de rug vond dit niet erg leuk. Tuinieren gaat wel, maar de verrassing was dat het hele stuk is onderworteld door de bamboo die een vorige bewoner ooit naast het vervallen broodhuisje heeft geplant.Broken French house Martin moest dus helpen, en zo hebben we kans gezien ongeveer 5 vierkante meter aan de natuur te onttrekken.2016 Las Bordas vegetable gardenDSC_4592Afgelopen week gingen we naar de Intratuin, en daar heb ik veel bloemenzaad en groentezaad gekocht. En een laag kweekkasje. Martin vroeg zich af waar ik dat allemaal ging laten. Eh, nou, die 5 meter, daar moet natuurlijk nog wel wat bij he 😉 .Working in the vegetable garden
Het project wordt dus nog vervolgd. Of het allemaal gaat lukken, en ook nog wat gaat opleveren, dat moet nog blijken. Maar de voorpret, die is er niet minder om. Bij mij dan 😉
2016 Las Bordas French moestuinDSC_4814

Geplaatst in Frankrijk allerlei, Ons huis in de Corrèze | Getagged , , , , , , , , | Één reactie

Vogelfotografie

We zijn net terug van de eerste 2 weken in ons Franse huis.
Zoals ik al eerder aangaf, een van mijn doelen is het fotografisch vastleggen van de flora en fauna bij ons kleine paradijsje. Dat moet ik de volgende keer dan wel een beetje beter voorbereiden, ik had namelijk alles bij mij, behalve mijn statief. En dat is met een loodzware 500mm lens wel handig ;). 2015 Las Bordas tortelduiven

Als ik uit het raam van ons huis kijk, dan is het al een drukte van belang. Het licht was meestal wat grauw, dus de omstandigheden zijn nog niet optimaal. Maar het was mijn bedoeling alvast het vijvertje waar ik mijn camouflagetentje wil zetten, in te richten. Het idee was daarvoor een oud hefdak van een campertje te gebruiken. Ik heb flink zitten passen en meten, maar het blijkt niet optimaal te zijn. De randen zijn te hoog, en ik wil een aflopend strandje maken. Daarnaast is vierkant ook niet erg natuurlijk.
2016 Las Bordas vijvertje Ik heb dus besloten toch aan de gang te gaan met vijverfolie. Dat zal in Frankrijk best worden verkocht, maar ik heb het bij de tuincentra en bouwmarkten niet kunnen vinden. Dat gaat dus de volgende keer vanuit Nederland mee. Jammer, de vogels hadden alvast kunnen wennen!

Als ik zo naar buiten kijk, dan is het net of ik in een vogelhut van Han Bouwmeester zit. Die heb ik in het verleden wel gehuurd, maar als ik het goed inschat, dan ga ik die nu niet meer nodig hebben. 2016 Las Bordas bonte spechtIk raakte al opgewonden toen ik bonte spechten af en aan in de tuin zag vliegen, ook een koppeltje. Maar het werd helemaal leuk toen ik een groene specht op de grond ontwaarde, die had ik namelijk nog niet eerder vastgelegd (foto door het raam genomen). En als die dan straks mijn vijvretje als voer- en drinkplaats wil gebruiken 😉
2016 Las Bordas groene spechtIk ga mij nu goed voorbereiden, vijverfolie halen, mijn statief bij de mee te nemen spullen leggen en zo nog wat ideeën :), wordt vervolgd!
2016 Las Bordas vinkje

Geplaatst in Fotografie, Natuur in Frankrijk | Getagged , , , , , , , , , , , | 4 Reacties